Free2be kiest ervoor om de ontwikkelings(stoornissen) atypisch cognitief stijl te noemen en geen stoornis.  Het gaat over mensen, kinderen die buiten de range van de “normale” ontwikkeling vallen. Waarom? De atypische hersenen verwerken informatie op een andere manier. Ze waarnemen de wereld anders; ze verwerken prikkels anders en dit leidt ook tot een andere denkstijl en gedrag. Helaas ervaren deze mensen door deze verschillen veelal problemen in het dagelijkse leven en in hun contact met de anderen.

Bijzondere mensen kunnen ook bijzondere dingen doen; mensen met autisme bijvoorbeeld kunnen ondanks -of dankzij- hun out-of-the-box denkstijl bijzondere kwaliteiten ontwikkelen. Onder hen zien we beroemde kunstenaars of wetenschappers.  Het meest wereldberoemde voorbeeld van een bijzondere mens mét autisme is Albert Einstein.

In de media komt het met regelmaat voor: artikelen over het groeiende aantal ADHD'ers en autisten. In het onderwijs zien we vaker leerlingen met ADHD, PDD-NOS of het Aspergersyndroom. Vroeger werd hyperactief of autistisch gedrag  ‘druk’ , ‘dromerig’ of ‘anders' genoemd. Vandaag de dag worden steeds vaker diagnoses gesteld. Kinderdiagnoses komen vaak samen voor. Autistische kinderen hebben vaak concentratieproblemen, adhd kinderen kunnen depressief zijn of missen inlevingsvermogen, kinderen met Asperger zijn vaak hoogbegaafd en dyslexie wordt vaak gesteld als een secundaire diagnose. 

Etiket of geen etiket? Beiden hebben voor- en nadelen. Vroeger toen de diagnoses er nog niet waren, was er ook veel onbegrip voor het atypische kind, van hem werd geëist om zich “normaal” te gedragen. De bekendheid van de diagnoses hebben geleid dat er steeds meer mensen begrip hebben voor atypische kinderen en volwassenen. Een diagnose is ook een manier om sneller en gemakkelijker om hulp te vragen. Atypische kinderen die geen problemen ervaren zullen waarschijnlijk niet worden gediagnosticeerd.  Diagnoses zorgen aan de andere kant voor stigmatisering en vooroordelen. Veel mensen hebben zo een beeld van de typische drukke adhd-er. Dit gaat ten koste van de uniekheid van het individu!

Alle kinderen zijn uniek, verdienen zo gezien te worden en de ruimte te krijgen om hun uniekheid te bewaren.